Reflectie week #4

De onsamenhangendheid der dingen binnen een geobjectiveerde wereld

Holocaust als gevolg van objectivering

Omdat mensen door de boekdrukkunst steeds meer gingen objectiveren werd dit ook gedaan. Alles werd geobjectiveerd, mensen werden objecten met bepaalde eigenschappen. Een fabriek is hier een goed voorbeeld van de een draait de doppen op de flesjes die vervolgens worden verpakt in plastic en dan in een vrachtauto geladen worden. Zo doet iedereen een specifieke taak en is het productie proces optimaal. De holocaust is dus niets meer dan een extreme versie van deze objectivering. Alle mensen die niet binnen een bepaald beeld pasten werden systematisch afgevoerd naar kampen en daar systematisch omgelegd. Maar dat is niet alles, net als bij de fabriek werd vrijwel alles apart behandeld. De mensen werden gescheiden, beoordeeld, kaal geschoren, uitgekleed. Alle persoonlijke bezittingen werden ook uitgezocht en gesorteerd om daar weer geld aan te verdienen om het proces te bekostigen. Sommige hadden het 'geluk' dat ze niet meteen werden vergast maar dat ze mochten werken in de kampen. Een van de taken was het verslepen van de lijken en ze in de gasovens leggen. Het menselijke verdwijnt en maakt plaats voor een objectivering van het levens als overlevingsorganisme. Zo kun je dus zeggen dat de holocaust een gevolg is ven extreme objectivering.

Communisme 2.0 als gevolg van globaslisering en objectivering

Computers en gelijkheid leiden tot een nieuwe vorm van communisme
Op het internet is iedereen hetzelfde. Op een forum ben je slechts een tekst. Je kunt zeggen dat je zwart blank, geel groen of paars bent en iedereen behandeld je op dezelfde manier. Deze vorm van gelijke behandeling komt erg overeen met de oorspronkelijke gelijkheidsideologie binnen het communisme.

Het nieuwe moderne communisme lijkt eigenlijk helemaal niet meer op de oude, geïmplementeerd variant, bedacht door Karl Marx en voor het eerst geïmplementeerd door Lenin in de Sovjet-Unie.
Grondslag van het communisme is dat iedereen gelijk is en zou moeten zijn. Ik heb nooit echt begrepen waarom het basis concept van het communisme zo gehaat wordt door vele mensen. De ideeën zijn eigenlijk best wel mooi, utopisch maar mooi.

Hoewel het haaks staat op het kapitalisme zou dat naar mijn idee niet de oorzaak van die haat moeten zijn. De vraag is alleen of een communistische samenleving realistisch is binnen een democratie. Er zijn mensen die beweren dat de trias politica niet kan bestaan binnen een communistische samenleving. Montesquieu zou zich omdraaien in zijn graf.
Uit voorbeelden van China en Rusland kunnen we halen dat het ook een aanslag pleegt op de vrijheid van de kunst en cultuur. Juist doordat de gelijkheid in het extreme doorgetrokken wordt. In China is het zelfs niet mogelijk om op Facebook te komen.


We leven met de rare gedachte dat we iets moeten worden in plaats van gewoon te zijn.