zondag 29 september 2013

Reflectie week #4

De onsamenhangendheid der dingen binnen een geobjectiveerde wereld


Holocaust als gevolg van objectivering

Omdat mensen door de boekdrukkunst steeds meer gingen objectiveren werd dit ook gedaan. Alles werd geobjectiveerd, mensen werden objecten met bepaalde eigenschappen. Een fabriek is hier een goed voorbeeld van de een draait de doppen op de flesjes die vervolgens worden verpakt in plastic en dan in een vrachtauto geladen worden. Zo doet iedereen een specifieke taak en is het productie proces optimaal. De holocaust is dus niets meer dan een extreme versie van deze objectivering. Alle mensen die niet binnen een bepaald beeld pasten werden systematisch afgevoerd naar kampen en daar systematisch omgelegd. Maar dat is niet alles, net als bij de fabriek werd vrijwel alles apart behandeld. De mensen werden gescheiden, beoordeeld, kaal geschoren, uitgekleed. Alle persoonlijke bezittingen werden ook uitgezocht en gesorteerd om daar weer geld aan te verdienen om het proces te bekostigen. Sommige hadden het 'geluk' dat ze niet meteen werden vergast maar dat ze mochten werken in de kampen. Een van de taken was het verslepen van de lijken en ze in de gasovens leggen. Het menselijke verdwijnt en maakt plaats voor een objectivering van het levens als overlevingsorganisme. Zo kun je dus zeggen dat de holocaust een gevolg is ven extreme objectivering.

Communisme 2.0 als gevolg van globaslisering en objectivering

Computers en gelijkheid leiden tot een nieuwe vorm van communisme
Op het internet is iedereen hetzelfde. Op een forum ben je slechts een tekst. Je kunt zeggen dat je zwart blank, geel groen of paars bent en iedereen behandeld je op dezelfde manier. Deze vorm van gelijke behandeling komt erg overeen met de oorspronkelijke gelijkheidsideologie binnen het communisme.

Het nieuwe moderne communisme lijkt eigenlijk helemaal niet meer op de oude, geïmplementeerd variant, bedacht door Karl Marx en voor het eerst geïmplementeerd door Lenin in de Sovjet-Unie.
Grondslag van het communisme is dat iedereen gelijk is en zou moeten zijn. Ik heb nooit echt begrepen waarom het basis concept van het communisme zo gehaat wordt door vele mensen. De ideeën zijn eigenlijk best wel mooi, utopisch maar mooi.

Hoewel het haaks staat op het kapitalisme zou dat naar mijn idee niet de oorzaak van die haat moeten zijn. De vraag is alleen of een communistische samenleving realistisch is binnen een democratie. Er zijn mensen die beweren dat de trias politica niet kan bestaan binnen een communistische samenleving. Montesquieu zou zich omdraaien in zijn graf.
Uit voorbeelden van China en Rusland kunnen we halen dat het ook een aanslag pleegt op de vrijheid van de kunst en cultuur. Juist doordat de gelijkheid in het extreme doorgetrokken wordt. In China is het zelfs niet mogelijk om op Facebook te komen.


We leven met de rare gedachte dat we iets moeten worden in plaats van gewoon te zijn.





zondag 22 september 2013

Reflectie week #3

Too good to be real it's hyperreal, how real can you get it? Get it real.

Ik heb het altijd al geweten: de echte Amerikaanse wereld is hyperreal. Fijn dat Baudrillard dat nog even bevestigd. De Amerikaanse droom heeft nooit bestaan. Althans, de droom als denkbeeld an sich wel maar de uitwerking niet. Nu zou ik eindeloze woorden vuil kunnen maken over Amerikanen en hun hyperreal maar laat ik het voor deze keer eens dicht bij huis houden.
Nu zitten wij zelf, de normale bruine-boterham-met-kaas-etende-Nederlanders, ook in de hyperreal. De werkelijkheid wordt vervangen door allemaal simulaties. We maken de simulaties om het leven overzichtelijker, makkelijker en toegankelijker te maken. Maar nu is de vraag waarom eigenlijk? In de werkgroep kwam aan bod dat het komt omdat we het leven te ingewikkeld is om te begrijpen zonder. Hier werd door een klasgenoot op ingegaan met de reactie dat het tegenovergestelde wellicht van toepassing is. Namelijk dat het leven te simpel en saai is en dat we daarom modellen en simulaties gebruiken om het spannender te maken en waarde toe te voegen. Hoe dan ook, de oorzaak in onbekend maar het doel is duidelijk: hyperrealiteit.
Gelukkig zijn er vele manieren om te ontsnappen uit onze realiteit, namelijk door een van de onderstaande opties:

Nostalgie
Ironie
Simulatie van een sensatie
Overindentificatie
Consummatief engagement

Ik zou zeggen - pick your choose!

Reflectie week #2


Anders zijn en je afzetten is lastig binnen een modernistische maatschappij. Probeer je je af te zetten met een nieuwe outfit, wordt de outfit mainstream. Dit overkwam Kurt Cobain. Dit zie je tegenwoordig steeds meer. Er valt ook minder af te zetten en te shockeren, zeker op het gebied van kunst. Kunst in een museum wordt allang niet meer gezien als een Rembrandt per se. Het Urinoir van Duchamp is ook alweer bijna een eeuw geleden, tegenwoordig moet ieder modern museum er wel eentje hebben wil het erbij horen. Hierbij wil ik graag de huidige kunstenaars uitnodigen om zich af te zetten en te shockeren zonder dat het mainstream wordt, succes.


Als we Ray Kurzweil moet geloven dat duurt het niet lang meer voordat mens en computer zich samenvoegen. Dit is een vrij heftige uitspraak en wekt uiteraard veel kritiek en angst op bij mensen. Bij mij wekt het alleen vele vragen op. Moeten we dat ook wel willen? Is het wel ethisch verantwoord om de technologie zo ver te laten gaan? Kunnen wij dit überhaupt wel tegenhouden? Zijn we in staat om de gevolgen ervan in te zien of gaat dit toch echt onze pet te boven? 

McLuhan heeft vier wetten over nieuwe media te weten:
Enhancement
Obsolesces
Retrieves
Reverses

Maar is als de mens in symbiose is met techniek dan is dat helemaal niet relevant meer. De mens wordt de media of omgekeerd de media wordt de mens. Hoe kan een vernieuwing, in dit geval media, invloed uitoefenen op iets waar het al deel van uit maakt? Het is geen extensie meer maar het is het geworden. 



dinsdag 17 september 2013

Onderzoeksvoorstel



Digitaalleren met als concrete case Steve Jobs scholen





Situatieschets 
Om wat voor ontwikkeling gaat het? Wat zijn de kenmerken van
de ontwikkeling? Wat is de historie van de ontwikkeling?

Ik sprak vandaag een adjunct-directeur van een toekomstige Steve Jobs school. Het was op haar school al duidelijk dat de kinderen met Ipads zouden werken, de dochter van initiatiefnemer Maurice de Hond zit echter op de school.
Het is steeds meer in opkomst om kinderen vanaf jongs af aan te onderwijzen met een Ipad. Het besturen van een dergelijk apparaat gaat heel intuïtief. Het invoeren echter zorgt voor veel problemen. Ouders die de invoering tegenwerken, de software wat nog onvoldoende en niet op tijd ontwikkeld is.


Hypothese
Welke kenmerken van de ontwikkeling denk je te gaan aantreffen op
macroniveau?

Er gaat een verschuiving plaatsvinden in het huidige onderwijssysteem.

Hypothese:
Er zal veel meer gebruik worden gemaakt van digitale leermethodes waardoor de leerlingen vaker individueel in plaats van klassikaal les krijgen.

Het onderwijzen met behulp van een Ipad heeft als voordeel dat het systeem zich aan kan passen aan het kind in plaats van andersom.
De grove motoriek van kinderen kan daarnaast problemen veroorzaken, dit gezien vanuit medisch perspectief. Het is een angst die speelt onder ouders en de overheid. De kinderen zitten lang achter een scherm en nemen zo een slechte houding aan.

Relevantie CMD-vakgebied
Waarom is de ontwikkeling relevant voor ons vakgebied?

Als CMD’er kan je programma’s ontwikkelen voor het onderwijs. Bovendien is het voor het CMD vakgebied een interessante ontwikkeling omdat de gevolgen van interactieve media binnen het onderwijs direct gevolgen hebben voor het vakgebied.



Laws of media
Hoe ziet het model van McLuhan eruit voor je ontwikkeling?

Extend: het zicht en de tastzintuigen
Reverse: op eigen tempo kunnen leren, individuele aandacht voor leerlingen
Retrieve: akoestische ruimte, verbondenheid
Obsolete: in bepaalde mate boeken en de leerkracht

Bronnen
Welke bronnen ga je gebruiken om je hypothese te toetsen? Gebruik daarbij minimaal een van de boeken uit de literatuurlijst. Beschrijf elke bron uitgebreid:
wat maakt de bron betrouwbaar, waarom is de bron relevant?

1. McLuhan, Marshall en Fiore, Quentin. The Medium is the Message: an inventory of 
effects. London: Penguin, 1967.

Een website met meerdere auteurs die informatie toerijken over hoe om te gaan met nieuwe mediaontwikkelingen.

Een versie van dit artikel verscheen in de Times op January 5, 2011, op pagina A16 of the New York edition

 Een Australische onafhankelijke site over het introduceren van Ipads in het onderwijs


Opzet
Hoe pak je het onderzoek aan en welke onderzoeksmethoden zet je in?

Als eerst stel ik hoofd- en deelvragen op. Ik ga proberen te regelen om in contact te komen met een Steve Jobs school en om daar de kinderen te observeren en interviews af te nemen. Ten tweede wil ik een uitgebreide deskresearch gaan doen, er is echter al veel geschreven en gediscussieerd over het onderwerp. Ten slotte wil ik deze mediaontwikkeling toetsen aan de ideeën van mediafilosoof Marshall McLuhan.   

Presentatie
Welk medium ga je gebruiken en waarom

Ik heb gekozen voor het geschreven woord omdat dit op verschillende media vertoond kan woorden. Het lijkt me dat je met woorden een goed beeld kan vormen van het onderzoek en de resultaten. Daarnaast is kan het op het web gezet worden en zo, indien goed gedaan, veel mensen kan bereiken.

zondag 15 september 2013

3 Mediaontwikkelingen


- Steve Jobs scholen

Ik sprak vandaag een adjunct-directeur van een toekomstige Steve Jobs school. Het was op haar school al duidelijk dat de kinderen met Ipads zouden werken, de dochter van initiatiefnemer Maurice de Hond zit echter op de school.
Het is steeds meer in opkomst om kinderen vanaf jongs af aan te onderwijzen met een Ipad. Het besturen van een dergelijk apparaat gaat heel intuïtief. Het invoeren echter zorgt voor veel problemen. Ouders die de invoering tegenwerken, de software wat nog onvoldoende en niet op tijd ontwikkeld is.

Bron:
http://nos.nl/audio/542519-gebruik-tablets-op-school-prikkelt-kinderen-meer.html

- Multitasken

Als ik uit mijn raam naar buiten kijk zie ik een jongen wachtend voor een cafe staan terwijl hij op zijn smartphone kijkt. Er fiets een meisje langs met een koptelefoon op. Een toerist maakt een foto met zijn Ipad.
Iedereen denkt te kunnen luiteren naar gesprekken terwijl ze ondertussen op hun smartphone aan het kijken zijn of naar muziek te luisteren terwijl ze hun tentamen aan het leren zijn. Kunnen mensen dit wel of zorgt het ervoor dat ze alles maar half doen?
Op meso niveau verandert het straatbeeld binnen de metropolen mensen zijn vrijwel non-stop met hun devices bezig terwijl ze over straat lopen, in de trein zitten of ergens staan te wachten.
Er is geen downtime meer om alle binnenkomende informatie te verwerken.

Bron:
http://lifehacking.nl/persoonlijke-ontwikkeling/multitasking-bestaat-niet-doe-een-ding-tegelijk/

-Drones

Laatst keek met mijn broertje naar een programma op Discovery Channel waarbij stunts van mensen wereldwijd werden verklaard door wetenschappers. Op nummer drie stond door computers gegenereerde drones die figuren vlogen. Deze quatrotors werden bestuurd door een computer die door middel van camera's de coördinaten van kunnen bepalen en zo nieuwe coördinaten mee kunnen geven.

Het gebruik van drones werkt wel morele kwesties zeker waneer ze worden toegepast bij militaire doeleinden. Ze worden door de VS ingezet om terroristen neer te schieten. Deze kunnen zelfs vanuit de States zelf bestuurd worden. Het neerschieten van terroristen met drones binnen de grenzen van de VS daarentegen is tot in den boze. Met de komst van Quatrotors kan de beslissing over het nemen van een mensenleven zelfs door een computer genomen worden. Is dat wel ethisch verantwoord?

Bron:
http://nos.nl/artikel/510088-obama-verdedigt-gebruik-drones.html



maandag 9 september 2013

Reflectie Michiel Schwarz: Sustainisme als nieuw paradigma

Review : In gesprek met Michiel Schwarz, Sustainisme als nieuw paradigma
Auteur artikel: Theo Ploeg


Sustainisme is een wereldwijde culturele beweging in de 21ste eeuw die voortbouwt op en deels breekt met het modernisme en die duurzaamheid, lowtech, high-tech en de kracht van netwerken omarmt. (Ploeg, 2)

BAM, nieuwe term voor de beschrijving van de wereld van tegenwoordig. Al komt Schwartz verder in het artikel terug op zijn term.

Sustainisme is niet meer dan een benoeming, een markering van een wereldwijde ontwikkeling die hij meent waar te nemen. “In het begin is een begrip altijd een lege huls”, legt Schwarz uit. “Ik heb niets meer dan het ballonnetje van de cartoonist getekend; samen moeten we het gaan invullen. Misschien komen we er over een aantal jaar wel achter dat sustainisme niet het juiste woord is om het nieuwe cultuurtijdperk te vatten. (Ploeg, 1)


Het bedenken van een term en daar vervolgens later betekenis aan geven, dat proces komt naar voren in het artikel. Of er over velen jaren achter komen dat het toch niet een juiste term is en vervolgens met een totaal nieuwe term komen die wel de lading dekt. Men is vaak opzoek om te tijd waarin ze leeft te duiden. Juist in de tijd waarin we nu leven heb ik het idee dat men betekenis wil geven aan de tijd en de ontwikkelingen. Alle generaties moeten geduid worden en er wordt meteen al gekeken naar de eventuele gevolgen van het geheel. Naar mijn idee kan dat niet en is het zinloos. Ik kan me wel voorstellen dat het houvast geeft om te weten in wat voor soort tijd je leeft en waarom de mensen zich op een bepaalde manier gedragen en bepaalde ontwikkelingen juist nu plaatsvinden. Het voelt veilig, je kunt het uitleggen. Misschien neemt het wel de rol van religie over. Men heeft handvatten nodig om het leven te kunnen duiden en nu steeds minder mensen bekeert zijn wordt de drang steeds groter om toch het leven te kunnen verklaren. Al loop ik nu dan wel weer te hard van stapel. Wat ik wil aangeven is dat het naar mijn idee zo werkt dat een tijd pas achteraf beoordeeld en geanalyseerd kan worden. Pas na het verloop van een bepaalde periode ben je pas in staat om het grotere geheel te aanschouwen en de eventuele gevolgen te kunnen plaatsen. Het nu al willen duiden van de tegenwoordige tijd is naar mijn idee science fiction, je voorspelt hoe men later terug zal kijken op de huidige tijd.



donderdag 5 september 2013

Media en Cultuur week #1


Cultuur kan gedefinieerd worden als alles wat niet natuur is, ofwel alles wat door de mens geschapen is. Deze definitie biedt nieuwe inzichten op mijn visie op cultuur. In het dagelijks leven versta ik onder cultuur al gauw een bezoekje aan een museum, een (klassiek) concert, een theatervoorstelling of een expositie van het een of ander. Echter met deze nieuwe inzichten gaat het begrip cultuur een heel andere richting op. Nu als ik er langer over nadenk bestaat er ook de Westerse, Nederlandse, Amsterdamse  cultuur en ga zo maar door.
Vandaag had ik een discussie over of je dan een dagje naar het strand ook kan scharen onder het begrip cultuur. Naar mijn menig en veranderde inzicht kan dit. Als we ver teruggaan, naar de tijd voor de twee wereldoorlogen, voor de Industriële revolutie dus niet één maar twee eeuwen terug. In de tijd dat men, de normale burgerij, nog echt heel hard moest werken om een boterham op de plank te krijgen bestond een fulltime werkweek niet uit minimaal 36 uur en 20 vakantiedagen. Sterker nog het begrip vakantie was nog totaal onbekend. Er was niet tijd en geld om een vrije dag ergens heen te gaan en geheel naar eigen wens te besteden. Er is veel verandert, men heeft tegenwoordig veel meer vrij tijd om zelf in te delen. Als je dan besluit om een vrij dag naar het stand te gaan met je vrijer en die invulling van tijd ziet als een abstracte activiteit. Is dat dan niet iets wat we zelf als mens gecreëerd hebben? Je kunt musea bezoeken, een concert bijwonen en zo ook naar het strand gaan. Het strand consumeren. Je in je eigen behoeften bevredigen.

            Tenslotte –for something complitely different- wil ik graag nog even eindigen met Balkenende want zelf bij CMD mogen zijn normen en waarden niet ontbreken. Cultuur is overal je kunt er niet omheen. Je kunt het waarderen, je er aan ergeren, je er tegen verzetten, het in je opnemen, je er aan overgeven, wat je ook besluit te doen: ga bij jezelf na, durf tegen de bestaande normen in te gaan zonder je eigen waarden te schaden!