Reflectie Michiel Schwarz: Sustainisme als nieuw paradigma

Review : In gesprek met Michiel Schwarz, Sustainisme als nieuw paradigma

Auteur artikel: Theo Ploeg

Sustainisme is een wereldwijde culturele beweging in de 21ste eeuw die voortbouwt op en deels breekt met het modernisme en die duurzaamheid, lowtech, high-tech en de kracht van netwerken omarmt. (Ploeg, 2)

BAM, nieuwe term voor de beschrijving van de wereld van tegenwoordig. Al komt Schwartz verder in het artikel terug op zijn term.

Sustainisme is niet meer dan een benoeming, een markering van een wereldwijde ontwikkeling die hij meent waar te nemen. “In het begin is een begrip altijd een lege huls”, legt Schwarz uit. “Ik heb niets meer dan het ballonnetje van de cartoonist getekend; samen moeten we het gaan invullen. Misschien komen we er over een aantal jaar wel achter dat sustainisme niet het juiste woord is om het nieuwe cultuurtijdperk te vatten. (Ploeg, 1)

Het bedenken van een term en daar vervolgens later betekenis aan geven, dat proces komt naar voren in het artikel. Of er over velen jaren achter komen dat het toch niet een juiste term is en vervolgens met een totaal nieuwe term komen die wel de lading dekt. Men is vaak opzoek om te tijd waarin ze leeft te duiden. Juist in de tijd waarin we nu leven heb ik het idee dat men betekenis wil geven aan de tijd en de ontwikkelingen. Alle generaties moeten geduid worden en er wordt meteen al gekeken naar de eventuele gevolgen van het geheel. Naar mijn idee kan dat niet en is het zinloos. Ik kan me wel voorstellen dat het houvast geeft om te weten in wat voor soort tijd je leeft en waarom de mensen zich op een bepaalde manier gedragen en bepaalde ontwikkelingen juist nu plaatsvinden. Het voelt veilig, je kunt het uitleggen. Misschien neemt het wel de rol van religie over. Men heeft handvatten nodig om het leven te kunnen duiden en nu steeds minder mensen bekeert zijn wordt de drang steeds groter om toch het leven te kunnen verklaren. Al loop ik nu dan wel weer te hard van stapel. Wat ik wil aangeven is dat het naar mijn idee zo werkt dat een tijd pas achteraf beoordeeld en geanalyseerd kan worden. Pas na het verloop van een bepaalde periode ben je pas in staat om het grotere geheel te aanschouwen en de eventuele gevolgen te kunnen plaatsen. Het nu al willen duiden van de tegenwoordige tijd is naar mijn idee science fiction, je voorspelt hoe men later terug zal kijken op de huidige tijd.