Too good to be real it's hyperreal, how real can you get it? Get it real.
Ik heb het altijd al geweten: de echte Amerikaanse wereld is hyperreal. Fijn dat Baudrillard dat nog even bevestigd. De Amerikaanse droom heeft nooit bestaan. Althans, de droom als denkbeeld an sich wel maar de uitwerking niet. Nu zou ik eindeloze woorden vuil kunnen maken over Amerikanen en hun hyperreal maar laat ik het voor deze keer eens dicht bij huis houden.
Nu zitten wij zelf, de normale bruine-boterham-met-kaas-etende-Nederlanders, ook in de hyperreal. De werkelijkheid wordt vervangen door allemaal simulaties. We maken de simulaties om het leven overzichtelijker, makkelijker en toegankelijker te maken. Maar nu is de vraag waarom eigenlijk? In de werkgroep kwam aan bod dat het komt omdat we het leven te ingewikkeld is om te begrijpen zonder. Hier werd door een klasgenoot op ingegaan met de reactie dat het tegenovergestelde wellicht van toepassing is. Namelijk dat het leven te simpel en saai is en dat we daarom modellen en simulaties gebruiken om het spannender te maken en waarde toe te voegen. Hoe dan ook, de oorzaak in onbekend maar het doel is duidelijk: hyperrealiteit.
Gelukkig zijn er vele manieren om te ontsnappen uit onze realiteit, namelijk door een van de onderstaande opties:
Nostalgie
Ironie
Simulatie van een sensatie
Overindentificatie
Consummatief engagement
Ik zou zeggen - pick your choose!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten